Sposoby na zachowanie wspomnień 0
Sposoby na zachowanie wspomnień

JAK POWSTAJĄ WSPOMNIENIA?
Mózg, jako centrum dowodzenia naszym ciałem, jest organem genialnym i nieograniczonym. Odpowiada za wszystkie zachodzące w nas procesy, za myśli, pragnienia a także buduje naszą tożsamość. To w mózgu skumulowane są emocje, wyobrażenia oraz pełni on funkcję twórczą. Ciało żyje tak długo, jak żyje mózg. 
   
Oprócz cech związanych z codziennym funkcjonowaniem, mózg stanowi przechowalnię śladów pamięciowych o niewyczerpanej pojemności oraz nieograniczonym czasie przechowywania. Kiedy jakieś zdarzenie trafi do "magazynu" mózgu, aby utrzymać się w pamięci długoterminowej, wspomnienie musi być wzmacniane. Naturalnym paliwem podsycającym wspomnienia są emocje z nim związane. Im są one silniejsze, jest większa szansa, że wspomnienie pozostanie w pamięci na dłużej. Stąd też negatywne wydarzenia w naszym życiu tak często pozostają z nami przez lata: towarzyszą im bowiem najczęściej bardzo intensywne emocje. Na tej samej zasadzie możemy budować inwentarz pozytywnych wspomnień.

BIOLOGICZNE SPOSOBY NA WZMACNIANIE WSPOMNIEŃ
Popularne stwierdzenie: "Mózg jest mięśniem, nieużywany - zanika" każe nam dokładać wysiłku, aby jak najdłużej pozostał sprawy a co za tym idzie utrzymywał wspomnienia w "magazynie". Proste nawyki dnia codziennego pomogą w utrzymaniu dobrej formy mózgu i zwiększą jego podatność na zapamiętywanie wspomnień:
- dotlenianie mózgu na świeżym powietrzu; ruch
- dieta obfitująca w kwasy Omega-3, kwas foliowy, magnez, złożone węglowodany oraz witaminy z grupy B
- ćwiczenia pamięciowe typu: memory, rozwiazywanie krzyżówek, nauka wierszy na pamięć, rozwiązywanie zadań matematycznych oraz układanie puzzli
- wyjście z rutynowych i powtarzalnych czynności (próbowanie nowych zajęć, hobby, zmiana codziennej trasy do pracy lub szkoły, zmiana rytmu dnia)
- czytanie książek! Uruchamiasz wtedy obie półkule mózgowe, odpowiedzialne za logiczne myślenie i wyobraźnię, ćwiczysz koncentrację a przede wszystkim - pamięć.

fot. Pamiętniki Beniaminka

JAKIE SĄ KREATYWNE SPOSOBY NA ZACHOWANIE WSPOMNIEŃ ZE SWOJEGO ŻYCIA?
Chociaż o zachowanie wspomnień możemy starać się poprzez higieniczny styl życia, pozostaje jeszcze cała strefa emocjonalna, która jest kluczowa dla każdego człowieka. Wspomnienia bowiem to nie tylko stopklatki skrzętnie zapakowane w kartonowe pudełeczka, podpisane i równiutko ułożone na półkach w sortowni w mózgu. To także zapachy, faktury przedmiotów, obrazy i kolory.

Oto lista kilku kreatywnych sposobów na zachowanie wspomnień do których możemy powracam ze swoimi bliskimi przy kubku gorącego kakao:
1.  Pisanie codziennego pamiętnika lub pamiętnika z podróży oraz listów
Mimo że pisanie pamiętnika może kojarzyć się rozanielonymi nastolatkami, opisującymi z wypiekami na policzkach swoje miłosne perypetie, jest to świetny sposób na gromadzenie wspomnień. Szczególną cechą tej formuły jest opisywanie zdarzeń z elementami ich oceny. Po latach, sięgając do naszych zapisów, możemy skonfrontować aktualne nastawienie do wydarzeń, ich ewolucję, przypomnieć sobie tamte uczucia, jakie nami targały. Podobnie sprawa ma się z pamiętnikami z podróży: z czasem wspomnienia się zacierają, umykają z pamięci nazwy (chociażby ze względu na swoją obcojęzyczność), mieszają się miejsca, miejscowości, kraje (zwłaszcza, jeżeli podróżujemy intensywnie). Aby wrażenia z czytania były jeszcze przyjemniejsze, można kupić ręcznie robiony notes skórzany, którego same trzymanie w rękach sprawia przyjemność. Dostępne są także notesy wykonane w technice scrapbookingu. Oba rodzaje produktów kupicie na portalach dla rękodzielników, takich jak Ar-Madame, Artillo czy Deccobazaar.
   Dobrą praktyką jest pisanie listów. Najczęściej robimy to w początkowej fazie zakochania, spisując bogactwo uczuć i emocji, adresując do ukochanej lub ukochanego. Ale tak naprawdę listy można pisać na każdym etapie życia. Swojego czasu pisałam listy do malutkiej córeczki, opisując etapy ciąży, począwszy od chwili w której się o niej dowiedziałam a następnie kierowałam słowa na najwcześniejszym etapie jej życia. Moja mama do dzisiaj ma potężną drewnianą skrzynię wypełnioną listami od mojego taty. Czytanie takich listów po latach jest jak włącznik światła, który w parę sekund uruchamia w nas lawinę wspomnień. Bardzo często pisanie listów stanowi także alternatywną formę radzenia sobie z aktualnymi problemami, a w przyszłości daje lepszą perspektywę do zrozumienia naszych motywacji.
2. Pudło z pamiątkami
Duże, mogące pomieścić nie tylko pamiętniki, ale także listy, drobne pamiątki, kartki, zdjęcia. W moim rodzinnym domu, na stryszku, znajduje się niebieskie pudełko, które kupiłam za czasów dziewczyńskich i skrupulatnie chowałam do niego kolejne tomy pamiętników a nawet liścików z czasów szkolnych. Lubię do niego wracać, aby sprawdzić jak zmieniła się moja świadomość na przestrzeni lat.
   Podobne pudełko można stworzyć dla dzieci, a w nim zachować album z pierwszego roku życia dziecka, opaskę ze szpitala, pierwsze papućki, smoczek, rysunki dziecka.

3. Drukowanie zdjęć i porządkowanie zdjęć cyfrowych
W dobie aparatów cyfrowych oraz okoliczności sprzyjających do wykonywania tysięcy fotografii, wartość tych wywołanych znacząco wzrasta. W chaosie zdjęć jedzenia, selfies oraz innych, nie mających większego znaczenia, uporządkowanie wspomnień za pomocą personalizowanego albumu, który można wykonać samodzielnie i jest to naprawdę proste zadanie, daje pamiątkę na lata. Zwłaszcza, kiedy uświadomimy sobie, że za 10 lat mogą być już kompletnie inne formy przechowywania fotografii i może się okazać, że to co przechowujemy dzisiaj, za parę lat przepadnie ze względu na postęp technologiczny. Tworzyłam takie albumy z okazji ślubu a następnie jako gwiazdkowy prezent pod choinkę ze zdjęciami rocznej córki. Przygotowanie trwało chwilę, ponieważ zdjęcia zazwyczaj mamy zarchiwizowane w komputerze. Zamawiałam on-line, korzystając z gotowych szablonów kolorystycznych na stronie Printu. Uwzględniając promocje, które są u nich praktycznie non stop, albumy kosztowały grosze.
   Ciekawą alternatywą dla osób żyjących w technologicznym świecie i nie chcących zagłębiać się w tradycyjne metody zachowywania wspomnień, będzie sposób, jak proponuje Meik Wiking, autor książki "Sztuka tworzenia wspomnień". Sugeruje on, iż można utworzyć prywatne konto na Instgramie i tam, bez presji, umieszczać zdjęcia warte przechowania. Ciekawa jestem, co myślicie o takim rozwiązaniu?

4. Obrazy z rysunków dzieci
Małe dzieci produkują więcej rysunków niż moglibyśmy nadążyć z archiwizacją. Jest to taki rodzaj dziecięcego wytwórstwa, że na same rysunki potrzebowalibyśmy osobnego pomieszczenia w domu. Czymś, co może okazać się ciekawą formą zachowania wspomnień jest przekształcenie tych rysunków w obraz oraz wkomponowanie go w przestrzeń mieszkania lub dziecięcego pokoju. Pomysł polega na tym, że biorąc rysunek dziecka, próbujemy własnymi siłami dorysować resztę obrazka, tworząc z niego całą historię. To zajęcie daje możliwość pracy z własną kreatywnością oraz umożliwia w miły sposób spędzić czas z dzieckiem. Gotowy obraz wsadzamy w ramkę i wieszamy na ścianie wspomnień. Zaletą takiej formy zachowania wspomnień jest możliwość stworzenia artystycznego kolażu lub obserwacja, jak styl dziecka ewoluował na przestrzeni lat. Z pewnością rezultaty będą efektowne.
5. Spisanie wspomnień i przepisów kulinarnych od najstarszych członków rodziny
Z czym się kojarzy niedzielny obiad? Na Śląsku z rosołem o godzinie 12:00, a następnie z talerzem klusek z dziurką w środku, roladą oraz czerwoną kapustą. Słowem: z obiadem u babci. A czy usiadłeś kiedyś na kanapie z dziadkiem i wsłuchiwałeś w się opowieści o wojnie, jak poznał babcię, jak to było z Twoimi rodzicami? Starsze osoby, z racji wieku, uwielbiają powracać do wspomnień młodości i dzielić się tymi treściami z najmłodszymi członkami rodziny. Słuchając moim dziadków pokrzepiająca była dla mnie myśl, że na starość w człowieku zachodzi takie dziwne zjawisko odrodzenia z wielką dokładnością wspomnień, które były zatarte jeszcze w wieku średnim tych samych osób. 
Z uwagi na to, że - jak mawiał klasyk - "Nie znamy dnia ani godziny" - warto poprosić starszyznę o zapisanie wspomnień. To nie tylko obraz ich postrzegania, ale przede wszystkim historie rodzinne do których nigdzie indziej nie będziemy mieli dostępu.
   W mojej rodzinie miałam ciocię, która słynęła z najlepszych naleśników o niewiarygodnie cienkim i delikatnym cieście, a także z uszek do wigilijnego barszczu, które co roku przygotowywała z kilkutygodniowym wyprzedzeniem, ponieważ ilość jaką lepiła dochodziła do kilkuset sztuk. Aż do chwili jej śmierci, co roku na Boże Narodzenie, mogłam się żywić wyłącznie barszcze z uszkami cioci. Cała reszta mogła dla mnie nie istnieć. Na kilka miesięcy przed jej śmiercią, której się nie spodziewałam, poprosiłam o zapisanie przepisów na jej popisowe dania. Mojej cioci już nie ma. Pomimo szczegółowych przepisów, nie potrafię odtworzyć ich wspaniałości. Natomiast fakt ich posiadania jest dla mnie łącznikiem z ciocią, którą bardzo kochałam.

 
                                                                                                                                                                                                                                                       fot. Pinterest

Wspomnienia w życiu odgrywają kluczową rolę: dają poczucie sprawstwa, nadają życiu sens i wartość. Dzięki wspomnieniom mamy pewność, że nasza obecność na świecie czemuś służy. Pielęgnowanie wspomnień jest przyjemną formą spędzania czasu wolnego. Mam nadzieję, że powyższe pomysły dla niektórych okażą się pomocne. A czy Ty masz swój niepowtarzalny sposób na zachowanie wspomnień? Chętnie go poznam, więc napisz w komentarzu.

Komentarze do wpisu (0)

do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl